سپهر مهر، در پرتو خورشید تابناک دانش و آگاهی قرار گرفته است و زندگی باز در خیابانها و کوچه پس کوچههای شهر و در میان همهمه بچهها جاری شده است. گروه آموزشي آمادگی دفاعی دوره دوم متوسطه استان قم آغاز سال تحصیلی 1404- 1403 را به همکاران فرهیخته، دانشآموزان عزیز و خانوادههای محترم آنان تبریک میگوید و برای همه عزیزان آرزوی بهروزی و پیروزی دارد.
تصور کنید یک پیرمرد عالم و مورد احترام در گوشه ای از یک کشور مشغول به تدریس و کار فرهنگی و دانشگاهی صرف باشد، بعضا حتی حکومت را هم تایید کند و هیچ اعتراضی نسبت به ظلم طاغوت نداشته باشد، در چنین شرایطی آیا هیچ مسئول حکومتی برای به شهادت رساندن یا زندانی کردن او اقدامی میکند؟!
قطعا خیر
متاسفانه بسیاری که بینش درست و جامعی نسبت به دین ندارند، ائمه ما مخصوصا امام صادق ع را اینگونه معرفی می کنند، فردی که کارش درس و بحث و آموزش و تربیت شاگرد بود و بس!
از این دوستان باید پرسید اگر اینگونه است، پس چرا امام ششم را به شهادت رساندند؟
میدانید چرا؟
زیرا ایشان مثل برخی از ما شیعیان نبودند که صرفا دنبال کار فرهنگی و آموزشی و تدریس خنثی هستیم.
بلکه ایشان به گونه ای آموزش میدادند که به هدف #سیاسی و #اجتماعی یعنی #مبارزه با دستگاه غاصب و ظالم و بدنبال آن احقاق حق، دست یابند.
دقیقا به همین خاطر بود که هیچ کدام از سران حکومتی نمیتوانستند ائمه ما را تحمل کنند.
به بیان دیگر تبلیغ و کار فرهنگی ایشان هدفش زندگی مسالمت آمیز با کفر و منکر و طاغوت نبود.
در یک کلام ایشان فرهنگ را جدای از سیاست و اقتصاد نمیدیدند.
امید که دوستان مبلغ و فرهنگی ما به ایشان تاسی جویند.
به نظر من بنی عباس بدترین ظلم را در حق امامان شیعه کردند. چرا که شخصیت ائمه ما را وارونه معرفی کردند و بعد از سالها از سقوط بنی عباس و حتی بعد از سالها زندگی در محیط انقلابی ما هنوز هم نسبت به ائمه بعد از امام حسین صلوات الله علیهم اجمعین شناختی سطحی و انحرافی داریم.
دوستان را در این زمنیه به مطالعه کتاب #انسان_250_ساله و کتاب #همرزمان_حسین دعوت میکنم.
السلام علیک ایها الامام الصادق
عظم الله اجورک
شهادت جانسوز امام شیعیان بر همه ی آزاد اندیشان جهان تسلیت باد
21 رفتار نادرست والدین که موجب کاهش شدید انگیزه درسی و یادگیری می شود :
1) تصویر منفی ونگران کننده از آینده ی فرزند خود داشتن (به هر دلیل )
2) توجه و تاکید زیاد بر ضعف ها و ناتوانی های فرزند و عدم پیگیری آن.
3) نظارت دائمی مادربر نحوه ی درس خواندن فرزند نوجوان (به ویژه پسر) و خودکفا نبودن او.
4) حضور کم پدر در خانه و نداشتن ارتباط صمیمانه با فرزند.
5) انتقال نگرانی ها و ناراحتی های اجتماعی و اقتصادی به فضای خانه و ذهن فرزندان.
6) بی اعتمادی به خودکفایی و مسئولیت پذیری فرزند با تذکر دادن مداوم ، نصیحت کردن و از عواقب کار ترساندن.
7) ابراز و بیان عبارت های استرس زا مثل (بیشتر دقت کن ! حواست را جمع کن! وقت تلف نکن! زحمت های خانواده را هدر نده!)
8) پرسش دائمی با حالتی نگران ومضطرب در باره ی درس و امتحانات و نمره!
9) عدم تفاهم و همدلی میان پدر و مادر در مسائل گوناگون زندگی.
10) حمایت و مراقبت زیاد از فرزند و ارائه سرویس های اضافی به او
11) مقایسه منفی وتولید حسد و کینه با این جملات که : شاگرد اول کلاس چه نمره ای آورد،تو چرا مثل اونشدی؟! ما به سن تو بودیم چنین وچنان می کردیم ولی تو ...! نمی دانم چرا تو مثل دوره راهنمایی درس نمی خوانی در حالی که .....!
12) منت گذاشتن و تولید احساس گناه : همه ی تلاش های ما به خاطراین است که تو موفق باشی ولی تو ....! آبر وی خانوادگی ما به کار تو بستگی دارد و آن وقت تو...!
13) طرح سئوال های منفی و کاهش تمرکز: چرا نمره های خوبی نمی گیری !؟ تو چه مشکلی داری!؟ چرا نظم نداری!؟ چرا از وقتت درست استفاده نمی کنی!؟ تو از شاگردان ممتاز مدرسه چی کم داری!؟
14) القاء نگرانی ونفوس بد زدن: آخرش تو را از مدرسه اخراج می کنند. با این روشی که تو کار می کنی معلوم نیست که آخرش....
15) بی توجهی به احساس فعلی فرزند و موقعیت روانی او: این که ناراحتی ندارد بیشتر کار کن! این مشکل برای همه هست،فقط برای تو نیست، پس چرا انها موفق هستند!
16) جر وبحث دائمی با فرزند برای قانع کردن او و نتیجه نگرفتن: ببین ما خیر و صلاح تو را می خواهیم،تو همیشه .....!
17) ابراز قضاوت های منفی در باره دیگران و جامعه رابه شدت بحرانی و ناامن دیدن و مراقبت زیاد از فرزند.
18) شکایت دائمی از جامعه ومردم و انتقاد از آنها و نارضایتی شدید از جامعه و زندگی.
19) عدم هماهنگی پدر ومادر در تربیت فرزند و کاهش رابطه ی عاطفی پدر با مادر و فرزند.
20) تسلیم بودن والدین به درخواست های غیر منطقی فرزند وعدم قاطعیت در برخورد با او.
21) وابستگی فرزند به یکی از والدین و کاهش ارتباط او به والد دیگر.